Herdr: terminal dla agentów AI. Czym jest, kto go zrobił i czym różni się od tmux, cmux i Remote Control

Herdr to menedżer terminala napisany w Rust, zaprojektowany do prowadzenia kilkunastu agentów AI naraz. Rozpoznaje, co robi każdy z nich, i pokazuje z boku, który pracuje, który skończył, a który stoi i czeka na twoją odpowiedź. Działa w terminalu, który już masz, na macOS, Linuksie i Windowsie. Kod jest otwarty, na licencji Apache-2.0.

To brzmi jak drobiazg. W praktyce rozwiązuje problem, którego rok temu jeszcze nie było.

Problem, który powstał w tym roku

Kiedy odpalasz jednego agenta, wszystko jest proste. Piszesz polecenie, patrzysz, jak pracuje, czytasz wynik. Terminal robi dokładnie to co zawsze.

Kiedy odpalasz siedmiu, zmienia się rodzaj pracy. Przestajesz programować, a zaczynasz pilnować. Jeden agent skończył trzy minuty temu i od tego czasu nic nie robi, tylko o tym nie wiesz. Drugi zatrzymał się na pytaniu o uprawnienia. Trzeci miele w pętli. Ty klikasz po zakładkach i sprawdzasz, w której coś się wydarzyło.

Pomyśl o tym jak o kuchni w restauracji. Przy jednej patelni nie potrzebujesz niczego poza umiejętnością gotowania. Przy dwunastu pojawia się druga rola, ekspedytor, którego cała praca polega na tym, żeby wiedzieć, co dzieje się na każdym palniku i co wychodzi jako następne. On nie gotuje. Pilnuje przepływu.

Herdr jest próbą wbudowania tego ekspedytora w terminal.

Pogadajmy

Zrobić to razem?

Wdrażam takie rzeczy w firmach na co dzień. Umów 30 minut, pogadamy konkretnie o Twoim przypadku. Bez prezentacji sprzedażowej.

Umów bezpłatną rozmowę →

Łukasz ŚlusarskiTwórca important.is

Kto stworzył herdr i kiedy

Autorem jest Can Celik, programista działający na GitHubie jako ogulcancelik. Pierwszy commit, opisany jako „initial release”, nosi datę 22 marca 2026. Repozytorium powstało pięć dni później, razem z wydaniem v0.1.0. Celik odpowiada za zdecydowaną większość kodu, ponad 1250 z około 1700 commitów.

Za projektem stoi dziś spółka Herdr, Inc. W lipcu kod przeniósł się z prywatnego konta do organizacji herdrdev.

Nazwa jest dosłowna. „Herdr” to pasterz, a boty automatyzujące pracę w repozytorium nazywają się akbash-bot i kangal-bot, od dwóch tureckich ras psów pasterskich. Zaganianie stada, które samo nie wie, dokąd iść, to opis zadania, nie metafora.

Ten sam żart jest w logo. To baran, a w miejscu pyska ma znak zachęty terminala.

Pieniądze i skala

8 września 2026 autor ogłosił rundę seed na 6 milionów dolarów. Prowadził ją Bessemer Venture Partners, w rundzie uczestniczyły Y Combinator (batch F26) i e2vc, a wśród aniołów są Tobi Lütke z Shopify, Dane Knecht z Cloudflare i Görkem Yurtseven z fal.

Liczby na 21 września 2026:

Dla porównania cmux, konkurent z tej samej kategorii, ma 27 304 gwiazdki i jest o dwa miesiące starszy.

Wśród kontrybutorów jest David Heinemeier Hansson, twórca Ruby on Rails i dystrybucji Omarchy. Ma pięć commitów. Ważniejsze jest to, że jego Omarchy 4 „Quattro” dołożyło herdr do bazowego zestawu pakietów systemu. Warto zobaczyć, jak dokładnie: herdr stoi w pliku pakietów bazowych w linii 53, a tmux nadal siedzi w linii 129. Nikt niczego nie zastąpił. Dołożono drugie narzędzie obok pierwszego.

Herdr nie jest projektem 37signals. DHH go nie napisał, ale postawił na nim swój system.

Jaka licencja ma herdr

Dziś Apache-2.0. Wcześniej było inaczej i w sieci wciąż krąży nieaktualna informacja.

Do lipca 2026 herdr był na podwójnej licencji: AGPL-3.0-or-later dla otwartego użycia plus osobna licencja komercyjna dla firm, które nie mogą spełnić warunków AGPL. Zmiana weszła commitem z 22 lipca, a trafiła do użytkowników w wydaniu 0.8.0 z 3 sierpnia 2026. Wpis w changelogu jest jednym zdaniem: „Relicensed Herdr from AGPL-3.0-or-later to Apache-2.0”.

Autor uzasadnił to krótko: chce, żeby każdy mógł używać herdr bez ograniczeń.

Wszystkie teksty mówiące o AGPL są sprzed tej daty. Jeśli twoja firma odrzuciła herdr z powodu licencji, powód zniknął w sierpniu.

Jak herdr rozpoznaje, co robi agent

To jest miejsce, w którym herdr robi coś, czego tmux nie robi i z założenia nie będzie robił.

Każdy panel ma jeden z czterech stanów:

• blocked, agent czeka na twoją decyzję, zatwierdzenie albo odpowiedź
• working, agent pracuje
• done, agent skończył, a ty jeszcze tego nie widział_ś
• idle, skończył i już to widział_ś

Stany zbierają się w górę, na zakładki i przestrzenie robocze, więc na jednym ekranie widzisz, gdzie coś się dzieje. Do tego powiadomienia systemowe, wysyłane z małym opóźnieniem, żeby agent, który mignął przez stan na sekundę, nie zasypał cię hałasem.

Rozpoznawanie działa dwutorowo i ta różnica ma znaczenie praktyczne.

Hooki cyklu życia. Instalujesz integrację poleceniem herdr integration install <nazwa>, a agent sam raportuje swój stan. To jest dokładne, bo informacja idzie od źródła. Część integracji daje pełną kontrolę nad cyklem życia sesji, część tylko identyfikator pozwalający odtworzyć sesję po restarcie.

Manifest ekranu. Dopasowywanie wzorców do tego, co agent wypisuje w terminalu. Działa bez konfiguracji, ale pozostaje zgadywaniem. Manifesty aktualizują się zdalnie, bez restartu aplikacji.

Gdy dostępne są oba, herdr używa hooków.

Które agenty są wspierane i jak dobrze

Automatyczną detekcję stanu ma 24 agentów, między innymi Claude Code, Codex, Cursor Agent CLI, GitHub Copilot CLI, Devin CLI, Grok CLI, Amp, OpenCode, Qwen Code, Kimi Code, Droid, Hermes Agent, Kiro CLI i Antigravity CLI.

Hooki do zainstalowania są dla osiemnastu z nich.

Jest jeden szczegół, który łatwo przeoczyć: Gemini CLI i Cline są w dokumentacji opisane jako wykrywane, ale słabiej przetestowane. W przypadku Gemini ma to dodatkowy kontekst. Google wygasiło Gemini Code Assist dla użytkowników indywidualnych 18 czerwca 2026, a następcą jest Antigravity CLI, uruchamiany komendą agy. Zainstalowana binarka gemini zwraca dziś błąd IneligibleTierError i odsyła do migracji. Herdr wspiera oba wpisy osobno, więc jeśli przeszedł_ś na Antigravity, instaluj integrację antigravity-cli, nie gemini.

Agenty spoza listy działają normalnie, tylko jako zwykłe procesy, bez informacji o stanie.

Praktyczna wskazówka: uruchom herdr integration status, zanim uznasz, że wykrywanie ci nie działa. Instalator zakłada hooki tylko dla części narzędzi, resztę dokładasz ręcznie.

Jeden agent może sterować drugim

Herdr wystawia CLI oraz lokalne API po gnieździe uniksowym. Z tego wynika rzecz, która w zwykłym multiplekserze jest ledwo możliwa.

herdr agent start reviewer --kind codex --pane <id>
herdr agent wait reviewer --until done --timeout 600000
herdr agent read reviewer
herdr pane send-text <id> "popraw sekcję o migracji"

Agent pracujący nad kodem może uruchomić drugiego agenta, innego producenta, poczekać, aż tamten skończy przegląd, odczytać wynik i podjąć decyzję. Bez człowieka w środku pętli.

To zmienia sposób korzystania z drugiego modelu. Zwykłe wywołanie w rodzaju codex exec "sprawdź ten plik" jest jednorazowe i nic nie pamięta. Tutaj Codex czy Grok żyje w panelu jako sesja, do której wracasz i dopytujesz.

Herdr idzie z tym dalej, niż wypada się spodziewać. Polecenie herdr --help kończy się sekcją zatytułowaną „Are you an AI?” i podaje agentowi trzy adresy, w tym własny plik llms.txt i gotowy plik umiejętności pod herdr --skill. Narzędzie zakłada, że jego użytkownikiem bywa model, nie człowiek.

Jest w tym ironia, którą widać w regulaminie projektu. Niezamawiane pull requesty są automatycznie zamykane, a kod mogą wysyłać tylko maintainerzy i osoby z zatwierdzonej listy. Powód podany wprost w CONTRIBUTING: zalew pull requestów generowanych przez agenty. Narzędzie do zarządzania agentami musiało się przed nimi zamknąć.

Herdr, tmux i cmux. Czym się różnią

tmux zostaje najlepszym wyborem tam, gdzie liczy się przewidywalność. Jest na każdym serwerze, ma prawie dwadzieścia lat poprawek, skryptuje się w nieskończoność i niczym cię nie zaskoczy. Nie wie natomiast nic o agentach i wiedzieć nie będzie, bo nie po to powstał.

cmux to inna filozofia. Zamiast działać w twoim terminalu, cmux jest terminalem, zbudowanym na silniku Ghostty. Dostajesz pionowe zakładki z gałęzią gita, wbudowaną przeglądarkę i powiadomienia. Cena jest taka, że rezygnujesz z dotychczasowego terminala i z Linuksa, bo buduje się go wyłącznie na macOS.

herdr siedzi pośrodku. Nie zabiera ci terminala, bo uruchamiasz go w tym, którego używasz. Zabiera ci natomiast tmuxa, bo ma własny trwały serwer, a zagnieżdżanie jednego w drugim kończy się rozjechanymi skrótami.

Można za to używać herdr wewnątrz cmux, bo działają na różnych warstwach. cmux jest wtedy oknem, herdr warstwą sesji, która to okno przeżywa.

Herdr a Claude Code Remote Control

To porównanie ma sens tylko częściowo, bo narzędzia rozwiązują dwa różne problemy. Zestawiam je, bo w praktyce wybiera się między nimi.

Remote Control to funkcja Claude Code. Sesja działa na twoim komputerze, a sterujesz nią z telefonu albo przeglądarki, przez aplikację Claude lub claude.ai/code. Kod i pliki zostają u ciebie, przez sieć idą polecenia.

Co robi lepiej niż terminal po SSH:

• podpowiada ścieżki plików po wpisaniu @, z twojego lokalnego projektu
• pokazuje panel różnic z niezatwierdzonymi zmianami, liczony na twojej maszynie
• pozwala pisać z telefonu, przeglądarki i terminala naraz, w tej samej rozmowie
• nie wymaga żadnej konfiguracji sieciowej, bo łączy się wyłącznie wychodząco

Gdzie się kończy:

Obsługuje tylko Claude Code. To jest funkcja Anthropic dla produktu Anthropic. Codex, Gemini CLI, Grok czy Cursor nie mają z niej nic. Jeśli pracujesz na kilku modelach, Remote Control ogarnia jedną zagrodę z całej stajni.

Serwer jest przywiązany do katalogu, w którym go uruchomiłeś. Z telefonu możesz tworzyć nowe sesje, bo tryb serwerowy claude remote-control obsługuje domyślnie do 32 naraz, a flaga --spawn worktree daje każdej własne drzewo robocze gita. Ale nie wybierzesz z aplikacji dowolnego folderu na dysku. Przy siedmiu projektach potrzebujesz siedmiu serwerów.

Wymaga subskrypcji Pro, Max, Team albo Enterprise. Klucz API nie wystarczy.

herdr po SSH nie ma żadnego z tych ograniczeń, bo jest po prostu terminalem. Wchodzisz z telefonu, robisz cd gdziekolwiek, uruchamiasz co chcesz, dowolnym modelem. Interfejs składa się do wąskiego ekranu i nie potrzebujesz osobnej aplikacji. Za to nie podpowie ścieżek, nie pokaże diffu w ładnym panelu i nie pozwoli dyktować głosem.

To nie są konkurenci. To dwie różne odpowiedzi na pytanie, co robisz, gdy odchodzisz od biurka.

Do czego herdr się nadaje, a do czego nie

Nadaje się, jeśli:

• prowadzisz trzy albo więcej agentów naraz i gubisz się, który czeka
• pracujesz w kilku projektach równolegle, bo przestrzenie robocze grupują zakładki po katalogu i pokazują gałąź gita
• używasz kilku modeli obok siebie
• wracasz do pracy z telefonu po SSH
• chcesz, żeby agent uruchamiał innego agenta i czytał jego wynik

Nie nadaje się, jeśli:

• odpalasz jedną sesję naraz, bo wtedy dokładasz warstwę bez powodu
• masz rozbudowaną konfigurację tmuxa, której nie chcesz przepisywać
• pracujesz na serwerach, gdzie nie instalujesz nic ponad standard systemu

Ograniczenia, o których trzeba wiedzieć

Ta sekcja jest dłuższa niż zwykle w tekstach o nowych narzędziach, bo herdr ma pół roku i jego wady są równie konkretne co zalety. Wszystkie numery zgłoszeń możesz sprawdzić sam.

Płaci się wydajnością, i to mierzalnie

Herdr rysuje interfejs, którego tmux nie rysuje, więc kosztuje więcej. Zgłoszenie #2890 podaje pomiar opóźnienia echa klawisza, czyli czasu od naciśnięcia do pojawienia się znaku:

Osiemdziesiąt milisekund to jest już wyczuwalne przy pisaniu. Agent, który wypluwa dużo tekstu, spowalnia okno, w którym akurat piszesz.

Zgłoszenie #3217, otwarte od 25 sierpnia, nazywa to wprost: „Running multiple agents simultaneously causes severe lag, high resource usage, and noisy fans on macOS”. Do tego #1134, najwyżej głosowane otwarte zgłoszenie, dotyczy braku odświeżania powyżej 60 klatek na sekundę.

Praca zdalna potrafi zjeść transfer

Zgłoszenie #4264 z 16 września, otwarte, nosi tytuł „Excessive remote bandwidth during CLI animations (~3.6 GB/hour per pane on full surface redraws)”. Animowany spinner agenta powoduje retransmisję pełnych klatek ekranu przez łącze.

Jeśli planujesz wracać do pracy z telefonu na danych komórkowych, sprawdź to u siebie, zanim przyzwyczaisz się do takiego trybu.

Wykrywanie stanu bywa zawodne w obie strony

To jest funkcja, dla której bierze się herdr, więc jej wpadki bolą najbardziej.

Pokazuje „skończone”, gdy agent czeka: Claude Code czekający na odpowiedź wyświetlany jako complete z zielonym ptaszkiem (#1217), workflow z subagentami raportowany jako idle, bo hook podpina tylko SessionStart i ignoruje SubagentStop (#509), prompt zaufania Codeksa widziany jako idle na wersji 0.9.1 (#4343).

Pokazuje „zablokowane”, gdy agent skończył: w #3301 Codex zacytował we własnym podsumowaniu ciąg [y/N], reguła dopasowania złapała to w historii ekranu i panel wisiał czerwony w nieskończoność. To zgłoszenie jest już zamknięte, co pokazuje też drugą stronę medalu: projekt te rzeczy naprawia, tylko szybciej je produkuje.

Zdarza się też mylenie agentów. W #3029 bezczynne panele Claude Code były rozpoznawane jako Codex.

Dokumentacja jest w tej sprawie uczciwa i mówi wprost, że nietypowe prompty nowych agentów mogą początkowo pokazywać się jako idle zamiast blocked, dopóki herdr nie nauczy się ich wyglądu.

Marketplace pluginów nie ma żadnej weryfikacji

1266 pluginów trafia do indeksu automatycznie, gdy publiczne repozytorium dostanie temat herdr-plugin i plik manifestu. Nikt tego nie przegląda, a sama strona ostrzega, żeby instalować na własną odpowiedzialność. Przy narzędziu, które widzi wszystkie twoje sesje terminalowe, to nie jest formalność.

Zagnieżdżanie w tmuxie sprawia kłopoty

Dokumentacja ostrzega ogólnie, a zgłoszenia pokazują, jak to wygląda w praktyce. W #4025 herdr uruchomiony pod tmuxem 3.6 wypuszczał fragmenty odpowiedzi terminala wprost do okna promptu Claude Code. Wybierz jedno, nie oba.

Windows jest słabszy niż Unix

Dokumentacja określa wsparcie jako ogólnie dostępne, ale wylicza braki: nie ma bezpośredniego podłączania terminala, nie ma przekazywania działającego serwera, nie ma mostka schowka na obrazy, wtyczki są w wersji zapoznawczej, a dostępność integracji jest węższa niż na Uniksie.

Gdzie te problemy siedzą

Etykiety otwartych zgłoszeń pokazują, w co projekt uderza najczęściej. Rysowanie interfejsu i praca zdalna po 32, Windows 29, wykrywanie agentów 22, wydajność 11.

Dwa pierwsze miejsca to dokładnie te obszary, które decydują o codziennym komforcie: jak płynnie rysuje się obraz i jak zachowuje się sesja po SSH.

Reszta

Nie ma wersji 1.0. Najnowsze wydanie to 0.9.1 z 16 września 2026. Droga do jedynki jest wspomniana na blogu, bez daty.

Nie ma publikowanej mapy drogowej. Brak kamieni milowych na GitHubie, brak przypiętych dyskusji o kierunku, w pliku llms.txt wystawianym dla agentów jest komplet dokumentacji operacyjnej i ani słowa o planach.

Nie przyjmuje wkładu z zewnątrz. Niezamawiane pull requesty są zamykane automatycznie. Zrozumiała decyzja przy zalewie kodu generowanego przez agenty, ale poprawki zależą od jednego zespołu.

Migracja kosztuje. Przepisanie skrótów i zmiana nawyku z zakładek terminala na przestrzenie robocze to nie jest pół godziny.

Co dalej z herdr

Model biznesowy jest już zadeklarowany, choć nic jeszcze nie kosztuje. Autor napisał to jednym zdaniem przy okazji wejścia do Y Combinatora: runtime zostaje otwarty. Pieniądze mają przyjść z warstwy nad nim, konkretnie z obsługi wielu maszyn naraz, laptopa obok VPS-a pod sześciogodzinne zadanie i piaskownicy pod ryzykowny kod.

Pierwszym takim produktem ma być Herdr Cloud, zapowiedziany hasłem „te same maszyny, bez konfigurowania SSH”. Jest lista oczekujących, nie ma daty. Autor napisał we wrześniu, że nie zdążył z tym do ostatniego wydania i że to następny brakujący element.

Reszta kierunku, jaki podał: wygodniejsze łączenie maszyn, współpraca agentów między maszynami, przenoszenie sesji z maszyny na maszynę.

Widać, na co to narzędzie stawia. Zakłada, że liczba agentów na programistę będzie rosła, a nie malała, i że przestaną się mieścić na jednym komputerze.

Czy herdr zostanie z nami na dłużej, tego nikt nie wie. Pół roku to za mało, żeby cokolwiek ogłaszać. Sześć milionów dolarów i nazwiska w rundzie zmniejszają ryzyko, że projekt zniknie w weekend, ale zwiększają inne: pieniądze z funduszu zawsze w końcu proszą o zwrot, a runtime na Apache-2.0 sam z siebie go nie da.

W important.is testujemy dziś herdr i cmux równolegle, na realnej pracy, nie na demie. Różnica, którą widać po pierwszym dniu, jest prosta. Nie chodzi o to, ile agentów odpalisz. Chodzi o to, ilu z nich stoi bezczynnie, bo nie zauważył_ś, że skończyli.

Najczęstsze pytania

Czy herdr zastępuje tmuxa? Tak, w tym sensie, że ma własny trwały serwer i pełni tę samą rolę. Nie uruchamiaj obu jednocześnie, bo warstwy wchodzą sobie w drogę. Omarchy 4 zostawiło w systemie oba, każde do czego innego.

Czy herdr działa z innymi modelami niż Claude? Tak. Automatyczną detekcję stanu ma 24 agentów, hooki są dla osiemnastu. Gemini CLI i Cline są wykrywane, ale dokumentacja opisuje je jako słabiej przetestowane.

Czy herdr działa na Windowsie? Tak, ma natywne wsparcie dla Windowsa, obok macOS i Linuksa.

Ile kosztuje herdr? Nic. Licencja Apache-2.0, bez płatnego wariantu. Płatna ma być dopiero zapowiedziana usługa Herdr Cloud.

Czy herdr jest na AGPL? Już nie. Do lipca 2026 tak, w modelu podwójnej licencji. Od wydania 0.8.0 z 3 sierpnia 2026 jest na Apache-2.0.

Jak zainstalować herdr na macOS? brew install herdr, potem herdr. Alternatywnie skryptem instalacyjnym ze strony projektu, który kładzie binarkę w ~/.local/bin.

Czym herdr różni się od cmux? herdr działa w twoim terminalu i na trzech systemach. cmux jest osobnym terminalem wyłącznie na macOS. herdr jest na Apache-2.0, cmux na GPL-3.0-or-later z osobną ofertą komercyjną. Można ich używać razem, bo cmux jest oknem, a herdr warstwą sesji.

Czy mogę używać herdr z telefonu? Tak, przez zwykłego klienta SSH. Interfejs dostosowuje się do wąskiego ekranu i nie potrzebujesz osobnej aplikacji.

Kto finansuje herdr? Herdr, Inc. zebrała 6 milionów dolarów w rundzie seed prowadzonej przez Bessemer Venture Partners, z udziałem Y Combinatora i aniołów, wśród których są założyciele Shopify i dyrektor techniczny Cloudflare.

Czytaj również

AI i Automatyzacje

Jev: model AI, który nie pisze tekstu, tylko podejmuje decyzje. Sprawdziłem go na polskich mailach

22.09.2026

AI i Automatyzacje

Numer, na który nie można odpowiedzieć. Dlaczego zbudowaliśmy własną bramkę SMS zamiast kupić gotową

05.08.2026

AI

Wtyczki formularzy WordPress pod AI w 2026: które agent realnie zbuduje

22.06.2026