Roadmapa produktu, którą widzą użytkownicy. Jak tworzymy produkt razem z odbiorcą

AI i Automatyzacje • Łukasz Ślusarski Łukasz Ślusarski • • 11 min czytania
Roadmapa produktu, którą widzą użytkownicy. Jak tworzymy produkt razem z odbiorcą

Kiedy pracowałem w firmie testującej oprogramowanie dla Intela, proponowałem rozmowy z użytkownikami i testy przed wdrożeniem. Prawie zawsze słyszałem to samo: „nie mamy czasu”. Robiliśmy więc po swojemu, a po kilku miesiącach ktoś dochodził do tych samych wniosków, które dało się mieć na starcie. Tylko drożej.

Od tamtej pory chcę tworzyć produkt razem z ludźmi, którzy będą z niego korzystać. Nie raz na kwartał w ankiecie, tylko na bieżąco. Żeby widzieli, co robimy, i mogli powiedzieć „to mi się przyda” albo „tego nie potrzebuję”, zanim spędzimy nad tym tydzień.

Najprostsze narzędzie do tego to publiczna roadmapa produktu. W tym tekście pokazuję, jak doszliśmy do niej przy Miejscu, naszym systemie rezerwacji dla obiektów noclegowych. Co wybraliśmy, dlaczego zbudowaliśmy własną wersję na otwartym kodzie, ile to trwało i kiedy taka roadmapa to zły pomysł.

Co to jest roadmapa produktu

Roadmapa produktu to plan tego, co powstaje w produkcie i w jakiej kolejności. Mówi, nad czym pracujemy teraz, co planujemy dalej i jakie pomysły dopiero rozważamy. Pojedyncze zadania programistów są gdzie indziej.

Często myli się ją z roadmapą projektu. Różnica jest prosta:

Roadmapa projektuRoadmapa produktu
Ma koniectak, projekt się kończynie, produkt żyje dalej
Mówi oetapach, terminach, zależnościachwartości dla użytkownika
Dla kogozespół i zleceniodawcazespół, a często też użytkownicy
Jednostkazadanie, kamień milowyfunkcja, problem do rozwiązania
Przykład„wdrożenie sklepu do 15 grudnia”„płatności online w rezerwacji”

Roadmapa projektu przypomina harmonogram budowy domu. Roadmapa produktu to raczej plan ogrodu: wiesz, co chcesz posadzić najpierw, ale wiosna i tak coś zmieni.

Publiczna roadmapa produktu idzie krok dalej. Pokazujesz ten plan ludziom spoza firmy i pozwalasz im głosować, komentować i dorzucać pomysły. Tak robią duże zespoły: GitHub prowadzi roadmapę w otwartym repozytorium, Trello na publicznej tablicy, a Linear co tydzień opisuje zmiany w changelogu. Jeśli chcesz porównać różne układy roadmapy, dobry przegląd ma Atlassian.

Pogadajmy

Zrobić to razem?

Wdrażam takie rzeczy w firmach na co dzień. Umów 30 minut, pogadamy konkretnie o Twoim przypadku. Bez prezentacji sprzedażowej.

Umów bezpłatną rozmowę →
Łukasz Ślusarski
Łukasz ŚlusarskiTwórca important.is

Po co pokazywać plan na zewnątrz

Bo ludzie bardziej cenią to, co pomogli zbudować. Michael Norton, Daniel Mochon i Dan Ariely opisali to jako efekt IKEA: uczestnicy wyceniali wyżej rzeczy, które sami złożyli, niż takie same rzeczy złożone przez kogoś innego. Z jednym warunkiem: efekt działał tylko wtedy, gdy zadanie zostało skończone. Złożona do połowy szafka nie cieszy nikogo.

Przy produkcie działa to podobnie. Gość zgłasza pomysł, widzi go na roadmapie, potem widzi przesunięcie do „w pracy”, a na końcu wpis w changelogu. To jest ta skończona szafka. Ma swój udział, więc zostaje.

Drugi powód to źródło pomysłów. Eric von Hippel z MIT od lat pokazuje, że wiele innowacji zaczyna się u użytkowników, a nie w działach rozwoju. To oni pierwsi czują problem, bo żyją z nim na co dzień. Właściciel pensjonatu wie lepiej od programisty, co go denerwuje w obsłudze rezerwacji o 23:00.

Trzeci powód jest najbardziej przyziemny. Publiczna roadmapa porządkuje nas samych. Jak coś wisi w kolumnie „w pracy” od dwóch miesięcy, widzą to wszyscy. Trudno sobie wtedy wmówić, że idzie dobrze.

Jak to wyglądało w Miejscu przed roadmapą

Miejsce to system rezerwacji i agencja dla obiektów noclegowych (więcej o tym, skąd taka nisza, pisałem w tekście o niszy poziomej i pionowej). Od początku chcieliśmy pokazywać na stronie, co powstaje.

Pierwsza wersja była prosta. Roadmapa, changelog i pomysły siedziały w jednym pliku z danymi strony promocyjnej. Przed przeniesieniem było tam:

CoIle pozycjiPrzykład
Wpisy w changelogu (15.10 do 11.11.2026)10„Gość sam zajrzy do swojej rezerwacji”
Pozycje na roadmapie16„Płatności online”, „Faktury”, „Meldunek online”
Pomysły do głosowania6„Kalkulator: ile oddajesz portalom”
Wykres: strona Miejsca przed przeniesieniem, 5 pozycji w pracy, 8 planowanych, 3 pomysły, 6 pomysłów do głosowania i 10 wpisów w changelogu
Roadmapa i changelog Miejsca przed przeniesieniem do nowego narzędzia. Źródło: plik z danymi strony promocyjnej Miejsca.

Wyglądało dobrze. Problem w tym, że to była wystawa, a nie rozmowa. Wszystkie sześć pomysłów miało zero głosów, bo strona nie miała jak ich zbierać. Żeby dodać wpis do changelogu, trzeba było zmienić kod strony i ją wdrożyć. A wpisów przybywało szybko: dziesięć w niecały miesiąc, w najlepszym tygodniu cztery.

Wykres: wpisy w changelogu Miejsca w kolejnych tygodniach, 3, 0, 2, 4 i 1 od 13 października do 16 listopada 2026
Wpisy w changelogu Miejsca według tygodni, 15.10 do 11.11.2026. Źródło: changelog Miejsca.

Każdy z nich to było osobne wdrożenie strony. Gość nie mógł zgłosić własnego pomysłu ani zostawić komentarza.

Spisaliśmy więc, czego potrzebujemy:

  • pomysły, głosy i komentarze bez zakładania konta, z moderacją,
  • roadmapa w kolumnach (pomysł, planowane, w pracy),
  • changelog powiązany z roadmapą, czyli droga pomysł, roadmapa, wydanie,
  • kilka produktów w jednej instalacji, bo Miejsce nie jest naszym jedynym produktem.

Ten ostatni punkt okazał się najtrudniejszy.

Wolisz to zlecić? 30 minut, bez zobowiązań. Sprawdzimy czy to ma sens.
Zarezerwuj termin →

Kupić, wziąć open source czy zbudować samemu

Gotowych narzędzi do publicznej roadmapy jest sporo. Płatne usługi działają od ręki, ale kosztują co miesiąc za każdy produkt i trzymają dane gości u siebie. Woleliśmy otwarty kod na własnym serwerze, tak jak robimy z innymi narzędziami (opisałem to w tekście o naszym stacku aplikacji).

Przejrzeliśmy kilkanaście projektów open source. Część odpadła od razu, bo była porzucona albo nie miała roadmapy. Do porównania zostały trzy plus opcja „piszemy od zera”:

OpcjaLicencjaWiele produktówCo przeważyło
FeatulMITtakjeden autor, mała społeczność, ryzyko porzucenia
ClearFlaskApachetakJava, logowanie przez SSO zablokowane w wersji na własny serwer
QuackbackAGPLnie364 gwiazdki na GitHubie, aktywny rozwój, reszta wymagań spełniona
Własne narzędzienaszatakok. 1500 linii na start, ale antyspam, moderację i powiadomienia piszemy sami

Wybraliśmy Quackbacka, mimo że nie obsługiwał kilku produktów. Po prostu nam się spodobał: jest nowoczesny i fajnie się z niego korzysta. Uznaliśmy, że łatwiej dobudować jedną brakującą rzecz do dobrego narzędzia, niż wziąć narzędzie, które ma wszystko, ale może zniknąć za rok.

Jest jeden haczyk. Licencja AGPL, na której stoi kod Quackbacka, wymaga, żeby kod zmienionej wersji był dostępny dla użytkowników, jeśli udostępniasz ją jako usługę. Przy narzędziu dla naszych własnych produktów to nie problem, ale trzeba o tym pamiętać od pierwszego dnia.

Jak dobudowaliśmy obsługę wielu produktów

Decyzja zapadła 17 listopada. Rozpisaliśmy pracę na 12 paczek: model danych, osobne adresy, przełącznik produktu w panelu, wygląd każdego produktu, widget na stronę, zabezpieczenie anonimowych zgłoszeń, testy. Szacunek dla jednego programisty wyszedł na 20 do 23 dni pracy. Po drodze doszły jeszcze trzy małe paczki: import danych Miejsca, jego wygląd i poprawka stopki.

Zrobiliśmy to w dwa dni. W forku jest 110 commitów z 17 i 18 listopada.

Nikt nie siedział dwóch dób bez snu. Kod pisały modele AI, każdy dostawał jedną paczkę z jasnym kryterium „gotowe, gdy”. Inny model robił przegląd zmian. Ja planowałem, czytałem każdą zmianę i decydowałem, co wchodzi. To ten sam sposób pracy, który opisałem przy testach i review kodu z AI, tylko w większej skali.

Szacunek tradycyjnyRzeczywistość
Czas20 do 23 dni pracy2 dni
Paczki1215 (12 plus 3 dodane po drodze), wszystkie scalone
Testy2362 pliki testów, wszystkie zielone
Przegląd bezpieczeństwa2 znalezione problemy, oba poprawione
Wykres: szacunek 20 do 23 dni pracy jednego programisty wobec 2 dni pracy z agentami AI
Obsługa wielu produktów w Quackbacku: szacunek z planu z 17.11.2026 i faktyczny czas (commity z 17 i 18.11.2026).

Dwie rzeczy, bez których to by nie zadziałało. Po pierwsze testy. Projekt bazowy miał ich dużo, więc każda zmiana od razu pokazywała, co zepsuła. Po drugie próba migracji na danych przykładowych przed wdrożeniem. Fork zmienia strukturę bazy i nie chcieliśmy się o tym przekonywać na żywym serwerze.

Efekt stoi pod adresem roadmap.important.is. Każdy produkt jest tam osobnym projektem z własnymi tablicami, roadmapą, changelogiem, kolorami i adresem. Konta użytkowników, statusy i tagi są wspólne, więc zespół prowadzi wszystko w jednym panelu.

Co widzi gość

Gość wchodzi na roadmapę Miejsca i widzi cztery kolumny: Rozważamy, Planowane, W pracy, Zrobione. Przy każdej pozycji jest licznik głosów i komentarze.

Zrzut ekranu: roadmapa Miejsca na komputerze, kolumny Rozważamy 3, Planowane 11, W pracy 5 i pusta kolumna Zrobione
Plan rozwoju Miejsca na roadmap.important.is, stan na 18.11.2026.

W pracy jest pięć pozycji, między innymi „Kopie zapasowe z próbą odtworzenia” i „Prostsza edycja cen”. Planowanych jest jedenaście: osiem z dawnej roadmapy, jak „Płatności online na żywo” i „Faktury”, plus trzy pomysły, które wcześniej czekały na głosy, na przykład „Opłata miejscowa liczona sama”. W kolumnie Rozważamy są trzy pozycje, między innymi „Zamki na kod” i „Meldunek online”.

Kolumna Zrobione jest na razie pusta. Dziesięć wpisów changelogu przenieśliśmy jako listę zmian, a nie jako pozycje roadmapy. Pierwsza pozycja przejdzie do Zrobionych, gdy skończymy coś z kolumny W pracy.

Zrzut ekranu: roadmapa Miejsca na telefonie, kolumna Rozważamy z trzema pozycjami, kolejne kolumny przewija się w bok
Ta sama roadmapa na telefonie: kolumny przewija się palcem w bok.

Gość może:

  • zagłosować na pozycję, która mu się przyda,
  • dopisać komentarz („u nas meldunek to największy problem w sezonie”),
  • zgłosić własny pomysł, który trafia do moderacji,
  • przeczytać changelog i zobaczyć, co już działa.

Ta sama roadmapa może być widgetem na stronie produktu, w zakładce albo jako pływający przycisk. Wtedy gość nie musi nigdzie przechodzić.

Szablon roadmapy produktu

Nie musisz zaczynać od narzędzia. Roadmapę da się poprowadzić w tabeli, w Trello albo nawet w dokumencie. Ważniejsze jest to, co trafia do każdej kolumny:

KolumnaCo tam trafiaPrzykład z Miejsca
Rozważamypomysły gości i zespołu, jeszcze bez decyzji„Zamki na kod”
Planowanezdecydowaliśmy, że robimy, bez daty„Płatności online”
W pracyktoś nad tym siedzi teraz„Prostsza edycja cen”
Zrobionedziała, ma wpis w changelogu„Kalendarz, który da się obsłużyć palcem”

Kilka zasad, które nam pomagają:

  1. Pisz pozycje językiem użytkownika. „Gość sam zajrzy do swojej rezerwacji” mówi więcej niż „panel klienta v2”.
  2. Bez dat na pozycjach, które nie są w pracy. Data na roadmapie czyta się jak obietnica.
  3. Każda zrobiona pozycja dostaje wpis w changelogu. To zamyka pętlę z gościem, który na nią głosował.
  4. W „W pracy” trzymaj tylko to, co faktycznie robisz. Dziesięć pozycji w toku znaczy, że żadna nie idzie.

Jeśli zgłoszeń przybywa szybciej, niż ktoś je czyta, pomaga dobre opisywanie zadań. Ta sama zasada działa przy pomysłach gości: z jednego zdania nie da się nic zrobić, z trzech już tak.

Kiedy publiczna roadmapa to zły pomysł

Nie zawsze ma sens. Kilka sytuacji, w których bym się zastanowił:

Konkurencja czyta to samo co klienci. Jeśli przewaga produktu siedzi w tym, co dopiero zrobisz, publiczna roadmapa to prezent dla konkurencji. Wtedy pokazuj tylko kolumnę „Zrobione” albo ogólne kierunki.

Nie masz czasu odpowiadać. Roadmapa z pomysłami bez odpowiedzi od pół roku robi gorsze wrażenie niż brak roadmapy. To jak skrzynka na uwagi w sklepie, której nikt nie otwiera.

Na starcie jest pusto. Nasze pierwsze pomysły miały zero głosów. Nowa roadmapa potrzebuje ruchu, inaczej wygląda jak opuszczony lokal. Zacznij od pozycji, które już znasz z rozmów z klientami.

Głosy to nie badania. Głosują ci, którzy już są i mają czas klikać. Nie głosuje ktoś, kto odszedł po tygodniu, a jego powód bywa najważniejszy. Roadmapa nie zastąpi rozmów i testów z użytkownikami. O tym, jak je robić, pisałem w tekście o metodach badania UX.

Utrzymanie kosztuje. Własna instalacja to serwer, aktualizacje, kopie zapasowe i moderacja. Przy jednym małym produkcie tańsza będzie zwykła tablica albo płatna usługa.

Co możesz zrobić dziś

Nie zaczynaj od wyboru narzędzia. Weź pięć rzeczy, nad którymi pracujesz albo chcesz pracować w produkcie. Rozłóż je na cztery kolumny z szablonu wyżej. Opisz każdą jednym zdaniem z perspektywy użytkownika. Pokaż to trzem klientom i zapytaj, co by przesunęli.

Jeśli po tej rozmowie zmienisz kolejność choć jednej pozycji, roadmapa już się zwróciła.

My w important.is prowadzimy w ten sposób własne produkty i chętnie pokażemy, jak to u nas wygląda.

FAQ

Co to jest roadmapa?
Roadmapa to plan, który pokazuje, co i w jakiej kolejności powstaje. W produkcie odpowiada na pytania: nad czym pracujemy, co planujemy i jakie pomysły rozważamy.

Czym różni się roadmapa produktu od roadmapy projektu?
Roadmapa projektu ma koniec i mówi o etapach oraz terminach. Roadmapa produktu nie ma końca i mówi o wartości dla użytkownika: jakie problemy rozwiązujemy i w jakiej kolejności.

Czy roadmapa produktu powinna mieć daty?
Tylko przy pozycjach, nad którymi już trwa praca. Daty przy planach i pomysłach czytelnicy traktują jak obietnice.

Jakie narzędzie do publicznej roadmapy wybrać?
Na początek wystarczy tablica w Trello albo tabela. Narzędzie z głosowaniem i changelogiem przyda się, gdy zgłoszeń jest więcej, niż da się ogarnąć ręcznie. Przy kilku produktach i własnym serwerze sprawdzają się projekty open source, takie jak Quackback.

Czy głosy na roadmapie wystarczą zamiast badań z użytkownikami?
Nie. Głosują osoby, które już korzystają z produktu i mają czas klikać. Rozmowy i testy z użytkownikami dalej są potrzebne, a roadmapa je uzupełnia.

raz na jakiś czas

Zostań w pętli

Nowe artykuły, narzędzia i case study prosto na maila. Bez spamu, bez sprzedaży.

To pole jest używane do walidacji i powinno pozostać niezmienione.